برافروخت بر خامه ای صد چراغ

برآراست ویرانه ای را به گنج

به تیماری از مملکت برد رنج

ز هر گنجی انگیخت صد گونه باغ

چو ز آبادی آن ملک را نور داد

خرابی ز درگاه او دور باد