بدو گفت کاهریمنی سان توست

در این بد بود گر کسی را شکیست

چو آتش در او گرم دل گشت شاه

به تندی در او کرد لختی نگاه

اگر جانی آتش بود جان توست

نخواندی که جان چون سفر ساز گشت

از آن کس که آمد بدو بازگشت