نخواندی که جان چون سفر ساز گشت

به تندی در او کرد لختی نگاه

بدو گفت کاهریمنی سان توست

اگر جانی آتش بود جان توست

از آن کس که آمد بدو بازگشت

چو ز آتش بود جنبش جان نخست

به دوزخ توان جای او باز جست