به دوزخ توان جای او باز جست

نخواندی که جان چون سفر ساز گشت

از آن کس که آمد بدو بازگشت

چو ز آتش بود جنبش جان نخست

دگر آنکه گفتی به وقت فراغ

فرو مردن جان بود چون چراغ

غلط گفته ای جان علوی گرای