دگر آنکه گفتی به وقت فراغ

از آن کس که آمد بدو بازگشت

چو ز آتش بود جنبش جان نخست

به دوزخ توان جای او باز جست

فرو مردن جان بود چون چراغ

غلط گفته ای جان علوی گرای

نمیرد ولیکن شود باز جای