از آن کس که آمد بدو بازگشت

بدو گفت کاهریمنی سان توست

اگر جانی آتش بود جان توست

نخواندی که جان چون سفر ساز گشت

چو ز آتش بود جنبش جان نخست

به دوزخ توان جای او باز جست

دگر آنکه گفتی به وقت فراغ