نشانی نبینی جز این کوه زرد

غبار پراکنده را در مغاک

رها کن که هم خاک به جای خاک

از آن تن که بادش پراکنده کرد

تو نیز ای گشاینده قفل راز

بترس از چنین روز و با ما بساز

مباش ایمن ارزانکه آزاده ای