قضای دگر کرد بر ما شتاب

خردمند خواند ورا کام شیر

که چون کام شیرست بر خون دلیر

نه بس بود ما را خطرهای آب

به بیماری اندر تب آمد پدید

رخ ریش را آبله بردمید

اگر راه پیشین خطرناک بود