به بیماری اندر تب آمد پدید

که چون کام شیرست بر خون دلیر

نه بس بود ما را خطرهای آب

قضای دگر کرد بر ما شتاب

رخ ریش را آبله بردمید

اگر راه پیشین خطرناک بود

که از رفتن آینده را باک بود