چون بنه عرش به پایان رسید

ز آستی عرش علم برکشید

تا تن هستی دم جان می شمرد

خواجه جان راه به تن می سپرد

کار دل و جان به دل و جان رسید

تن به گهر خانه اصلی شتافت

دیده چنان شد که خیالش نیافت