تن به گهر خانه اصلی شتافت

خواجه جان راه به تن می سپرد

چون بنه عرش به پایان رسید

کار دل و جان به دل و جان رسید

دیده چنان شد که خیالش نیافت

دیده که نور ازلی بایدش

سر به خیالات فرو نایدش