لیک درین خطه شمشیر بند

خواستم از پوست برون آمدن

باز چو دیدم همه ره شیر بود

پیش و پسم دشنه و شمشیر بود

بر تو کنم خطبه به بانگ بلند

آب سخن بر درت افشانده ام

ریگ منم این که به جا مانده ام