آب سخن بر درت افشانده ام

پیش و پسم دشنه و شمشیر بود

لیک درین خطه شمشیر بند

بر تو کنم خطبه به بانگ بلند

ریگ منم این که به جا مانده ام

ذره صفت پیش تو ای آفتاب

باد دعای سحرم مستجاب