باد دعای سحرم مستجاب

آب سخن بر درت افشانده ام

ریگ منم این که به جا مانده ام

ذره صفت پیش تو ای آفتاب

گشته دلم بحر گهر ریز تو

گوهر جانم کمر آویز تو

تا شب و روزست شبت روز باد