آن بعلاج از تن خود زهر برد

آن گل پر کار تر از زهر او

دشمن از آن گل که فسونخوان بداد

ترس بر او چیره شد و جان بداد

وین به یکی گل ز توهم بمرد

هر گل رنگین که به باغ زمیست

قطره ای از خون دل آدمیست