نظر به روی تو کوری چشم اعدا را

دو چشم باز نهاده نشسته ام همه شب

چو فرقدین و نگه می کنم ثریا را

شبی و شمعی و جمعی چه خوش بود تا روز

من از تو پیش که نالم که در شریعت عشق

معاف دوست بدارند قتل عمدا را

تو همچنان دل شهری به غمزه ای ببری