معاف دوست بدارند قتل عمدا را

شبی و شمعی و جمعی چه خوش بود تا روز

نظر به روی تو کوری چشم اعدا را

من از تو پیش که نالم که در شریعت عشق

تو همچنان دل شهری به غمزه ای ببری

که بندگان بنی سعد خوان یغما را

در این روش که تویی بر هزار چون سعدی