من از تو پیش که نالم که در شریعت عشق

چو فرقدین و نگه می کنم ثریا را

شبی و شمعی و جمعی چه خوش بود تا روز

نظر به روی تو کوری چشم اعدا را

معاف دوست بدارند قتل عمدا را

تو همچنان دل شهری به غمزه ای ببری

که بندگان بنی سعد خوان یغما را