بدین صفت که تو دل می بری ورای حجاب

اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

هزار مومن مخلص درافکنی به عقاب

که را مجال نظر بر جمال میمونت

درون ما ز تو یک دم نمی شود خالی

کنون که شهر گرفتی روا مدار خراب

به موی تافته پای دلم فروبستی