هر گیاهی که به نوروز نجنبد حطب ست

آتش روی تو زین گونه که در خلق گرفت

عجب از سوختگی نیست که خامی عجب ست

آدمی نیست که عاشق نشود وقت بهار

جنبش سرو تو پنداری کز باد صباست

نه که از ناله مرغان چمن در طرب ست

هر کسی را به تو این میل نباشد که مرا