کآفتابی تو و کوتاه نظر مرغ شب ست

جنبش سرو تو پنداری کز باد صباست

نه که از ناله مرغان چمن در طرب ست

هر کسی را به تو این میل نباشد که مرا

خواهم اندر طلبت عمر به پایان آورد

گر چه راهم نه به اندازه پای طلب ست

هر قضایی سببی دارد و من در غم دوست