هر قضایی سببی دارد و من در غم دوست

کآفتابی تو و کوتاه نظر مرغ شب ست

خواهم اندر طلبت عمر به پایان آورد

گر چه راهم نه به اندازه پای طلب ست

اجلم می کشد و درد فراقش سبب ست

سخن خویش به بیگانه نمی یارم گفت

گله از دوست به دشمن نه طریق ادب ست