گر چه راهم نه به اندازه پای طلب ست

هر کسی را به تو این میل نباشد که مرا

کآفتابی تو و کوتاه نظر مرغ شب ست

خواهم اندر طلبت عمر به پایان آورد

هر قضایی سببی دارد و من در غم دوست

اجلم می کشد و درد فراقش سبب ست

سخن خویش به بیگانه نمی یارم گفت