سخن خویش به بیگانه نمی یارم گفت

گر چه راهم نه به اندازه پای طلب ست

هر قضایی سببی دارد و من در غم دوست

اجلم می کشد و درد فراقش سبب ست

گله از دوست به دشمن نه طریق ادب ست

لیکن این حال محالست که پنهان ماند

تو زره می دری و پرده سعدی قصب ست