نی که می نالد همی در مجلس آزادگان

مرده ای بینی که با دنیا دگربار آمدست

آن چه بر من می رود دربندت ای آرام جان

با کسی گویم که در بندی گرفتار آمدست

زان همی نالد که بر وی زخم بسیار آمدست

تا نپنداری که بعد از چشم خواب آلود تو

تا برفتی خوابم اندر چشم بیدار آمدست