زان همی نالد که بر وی زخم بسیار آمدست

آن چه بر من می رود دربندت ای آرام جان

با کسی گویم که در بندی گرفتار آمدست

نی که می نالد همی در مجلس آزادگان

تا نپنداری که بعد از چشم خواب آلود تو

تا برفتی خوابم اندر چشم بیدار آمدست

سعدیا گر همتی داری منال از جور یار