تا نپنداری که بعد از چشم خواب آلود تو

با کسی گویم که در بندی گرفتار آمدست

نی که می نالد همی در مجلس آزادگان

زان همی نالد که بر وی زخم بسیار آمدست

تا برفتی خوابم اندر چشم بیدار آمدست

سعدیا گر همتی داری منال از جور یار

تا جهان بودست جور یار بر یار آمدست