حقیر تا نشماری تو آب چشم فقیر

چه جای جامه که بر خویشتن بدرد پوست

هر آن که با رخ منظور ما نظر دارد

به ترک خویش بگوید که خصم عربده جوست

که قطره قطره باران چون با هم آمد جوست

نمی رود که کمندش همی برد مشتاق

چه جای پند نصیحت کنان بیهده گوست