نمی رود که کمندش همی برد مشتاق

به ترک خویش بگوید که خصم عربده جوست

حقیر تا نشماری تو آب چشم فقیر

که قطره قطره باران چون با هم آمد جوست

چه جای پند نصیحت کنان بیهده گوست

چو در میانه خاک اوفتاده ای بینی

از آن بپرس که چوگان از او مپرس که گوست