از آن بپرس که چوگان از او مپرس که گوست

نمی رود که کمندش همی برد مشتاق

چه جای پند نصیحت کنان بیهده گوست

چو در میانه خاک اوفتاده ای بینی

چرا و چون نرسد بندگان مخلص را

رواست گر همه بد می کنی بکن که نکوست

کدام سرو سهی راست با وجود تو قدر