چه جای پند نصیحت کنان بیهده گوست

حقیر تا نشماری تو آب چشم فقیر

که قطره قطره باران چون با هم آمد جوست

نمی رود که کمندش همی برد مشتاق

چو در میانه خاک اوفتاده ای بینی

از آن بپرس که چوگان از او مپرس که گوست

چرا و چون نرسد بندگان مخلص را