ز آب دیده من فرش خاک تر می شد

که در میانه خونابه جگر می گشت

چنان غریو برآورده بودم از غم عشق

که بر موافقتم زهره نوحه گر می گشت

ز بانگ ناله من گوش چرخ کر می گشت

قیاس کن که دلم را چه تیر عشق رسید

که پیش ناوک هجر تو جان سپر می گشت