تشنه جان می دهد و ماء معین می گذرد

کیست آن ماه منور که چنین می گذرد

سرو اگر نیز تحول کند از جای به جای

نتوان گفت که زیباتر از این می گذرد

حور عین می گذرد در نظر سوختگان