مردم زیر زمین رفتن او پندارند

یا مه چارده یا لعبت چین می گذرد

کام از او کس نگرفتست مگر باد بهار

که بر آن زلف و بناگوش و جبین می گذرد

کآفتابست که بر اوج برین می گذرد

پای گو بر سر عاشق نه و بر دیده دوست

حیف باشد که چنین کس به زمین می گذرد