گو حذر کن که هلاک دل و دین می گذرد

پای گو بر سر عاشق نه و بر دیده دوست

حیف باشد که چنین کس به زمین می گذرد

هر که در شهر دلی دارد و دینی دارد

از خیال آمدن و رفتنش اندر دل و چشم

با گمان افتم و گر خود به یقین می گذرد

گر کند روی به ما یا نکند حکم او راست