و آبی از دیده می آمد که زمین تر می شد

دوش بی روی تو آتش به سرم بر می شد

تا به افسوس به پایان نرود عمر عزیز

همه شب ذکر تو می رفت و مکرر می شد

چون شب آمد همه را دیده بیارامد و من