ای متقی گر اهل دلی دیده ها بدوز

بینی که سرو را ز لب جوی برکنند

تلخست پیش طایفه ای جور خوبروی

از معتقد شنو که شکر می پراکنند

کاینان به دل ربودن مردم معینند

یا پرده ای به چشم تامل فروگذار

یا دل بنه که پرده ز کارت برافکنند