شکر به دست ترش روی خادمم مفرست

به آب چشم نماند که چشمه می زاید

کنند هر کسی از حضرتت تمنایی

خلاف همت من کز توام تو می باید

و گر به دست خودم زهر می دهی شاید

تو همچو کعبه عزیز اوفتاده ای در اصل

که هر که وصل تو خواهد جهان بپیماید