به خون سعدی اگر تشنه ای حلالت باد

خبر نداشت که دیگر چه فتنه می زاید

توانگرا در رحمت به روی درویشان

مبند و گر تو ببندی خدای بگشاید

تو دیر زی که مرا عمر خود نمی پاید