توانگرا در رحمت به روی درویشان

چنان که هر که ببیند بر او ببخشاید

پدر که چون تو جگرگوشه از خدا می خواست

خبر نداشت که دیگر چه فتنه می زاید

مبند و گر تو ببندی خدای بگشاید

به خون سعدی اگر تشنه ای حلالت باد

تو دیر زی که مرا عمر خود نمی پاید