اشتر مست از نشاط گرم رود زیر بار

ای که به یاران غار مشتغلی دوستکام

غمزده ای بر درست چون سگ اصحاب غار

این همه بار احتمال می کنم و می روم

ما سپر انداختیم گردن تسلیم پیش

گر بکشی حاکمی ور بدهی زینهار

تیغ جفا گر زنی ضرب تو آسایشست