بر من چو بگریم از غمت زار

پیش دگری نمی توان رفت

از تو به تو آمدم به زنهار

عیبت نکنم اگر بخندی

شک نیست که بوستان بخندد

هر گه که بگرید ابر آزار

تو می روی و خبر نداری