هیچم نبود گزند و تیمار

تو می روی و خبر نداری

و اندر عقبت قلوب و ابصار

گر پیش تو نوبتی بمیرم

جز حسرت آن که زنده گردم

تا پیش بمیرمت دگربار

گفتم که به گوشه ای چو سنگی