یاران شنیده ام که بیابان گرفته اند

بیند خطای خویش و نبیند خطای یار

یار از برای نفس گرفتن طریق نیست

ما نفس خویشتن بکشیم از برای یار

بی طاقت از ملامت خلق و جفای یار

من ره نمی برم مگر آن جا که کوی دوست

من سر نمی نهم مگر آن جا که پای یار