چه توان کرد با دو دیده باز

عاقل انجام عشق می بیند

تا هم اول نمی کند آغاز

جهد کردم که دل به کس ندهم

زینهار از بلای تیر نظر

که چو رفت از کمان نیاید باز

مگر از شوخی تذروان بود