امروز باید ار کرمی می کند سحاب

عنبر بسای و عود بسوزان و گل بریز

ور دوست دست می دهدت هیچ گو مباش

خوشتر بود عروس نکوروی بی جهاز

فردا که تشنه مرده بود لای گو بخیز

من در وفا و عهد چنان کند نیستم

کز دامن تو دست بدارم به تیغ تیز