من در وفا و عهد چنان کند نیستم

خوشتر بود عروس نکوروی بی جهاز

امروز باید ار کرمی می کند سحاب

فردا که تشنه مرده بود لای گو بخیز

کز دامن تو دست بدارم به تیغ تیز

گر تیغ می زنی سپر اینک وجود من

عیار مدعی کند از دشمن احتراز