هر که فدا نمی کند دنیی و دین و مال و سر

جز به نظر نمی رسد سیب درخت قامتش

داروی دل نمی کنم کان که مریض عشق شد

هیچ دوا نیاورد باز به استقامتش

گو غم نیکوان مخور تا نخوری ندامتش

جنگ نمی کنم اگر دست به تیغ می برد

بلکه به خون مطالبت هم نکنم قیامتش