که می نویسم و در حال می شود مغسول

گر آن چه بر سر من می رود ز دست فراق

علی التمام فروخوانم الحدیث یطول

ز دست گریه کتابت نمی توانم کرد

من از کجا و نصیحت کنان بیهده گوی

حکیم را نرسد کدخدایی بهلول

طریق عشق به گفتن نمی توان آموخت