حکیم را نرسد کدخدایی بهلول

ز دست گریه کتابت نمی توانم کرد

که می نویسم و در حال می شود مغسول

من از کجا و نصیحت کنان بیهده گوی

طریق عشق به گفتن نمی توان آموخت

مگر کسی که بود در طبیعتش مجبول

اسیر بند غمت را به لطف خویش بخوان